Fjandinn hafi það, kona! Þú gengur af mér dauðum!
Mundu það sem ég segi, piltur minn.
Ég hef lifað forvera þína og lifi þig líka.
-Hvert ætlarðu? -Það er alltaf til önnur leið.
Lokaðu dyrunum, fljótt!
Getum við drifið okkur?
Hlaupið!
Farðu frá dyrunum.
Þú færð þetta borgað.
Alveg eins og nýr.
Slepptu vopninu.
-Vertu hjá honum. -Hvað um Neo?
Hann sér um sig sjálfur.
Farðu aftur í.
Fjárinn.
Hvar er ég?
Þú trúir þessu ekki en þú ert lengst uppi í fjöllum.
-Er það satt? -Það tekur mig
smástund að finna útgönguleið.
Fjárinn!
Tvíburabræðurnir elta Morfeus og Trinity og ég finn ekki undankomuleið.
-Hvar eru þau? -Í miðri borginni, 750 km í suðurátt.
Segðu okkur hvernig við komumst burt, Link.
Við erum inni í kjarnanetinu.
Eina nálæga útgönguleiðin er Winslow-brúin.
-Hjá hraðbrautinni? -Já.
-Við komumst burt. -Varaðu þig, fyrir aftan ykkur!
-Skothríð. -Beygið ykkur!
Haldið ykkur!
Nú versnar verulega í því.
Sérðu þetta?
Það er lýst eftir þér. Átta lögreglubílar stefna til þín.
Nokkrar uppástungur?
-Beygðu til hægri. -Til hægri, núna.
Keyrðu gegnum næstu girðingu. Þá kemurðu að hraðbraut 101.
Ertu viss um hraðbrautina?
Þetta er hættuspil. Eftir 14 ára. . . Hvað sagði ég þér?
Já, herra. Winslow-brúin.
-Ég verð tilbúinn. -Góður maður.
Þú sagðir mér alltaf að forðast hraðbrautina.
-Já, það er satt. -Þú sagðir að það væri óðs manns æði.
Vonum þá
að mér hafi skjátlast.
-Miðstöð. -Þetta er Niobe.
Við vorum send til að fara með þig til baka.
-Ég þarf að tala við Morfeus. -Hann þarfnast þín.
-Hvar er hann? -Eltu lögreglubílana.
Ég endurtek, þau náIgast. . .
-Við fundum þau. -Útlaginn er aðalskotmarkið.
Áfram nú!
-Nú er farið að fjúka í okkur. -Já.
Trinity.
Komdu honum burt!
Komdu!
Kremdu hann.
Morfeus.
Hann er heill á húfi. Haltu áfram.
Förum.
Ég þarf að sækja tölvuskrá til að ræsa mótorhjóI.
Ekkert máI. Eitt skyndi- mótorhjólanámskeið. . .
Bíddu við.
Hættu við.
Þú kemur að góðu gagni.
Hoppaðu á hjólið.
-Hún er einskis virði. -Finndu Útlagann.
Við fundum þau.
Beygðu þig.
Bjargaði þér.
Hún er góð.
Þín er ekki lengur þörf.
Við gerum aðeins það sem okkur er ætlað að gera.
Þá er þér bara ætlað eitt. Að þurrkast út.
Lumbraðu á honum.
Neo, ef þú ert þarna þá gæti ég þegið aðstoð.
Hvað er þetta?
Já!
Við fengum staðfestingu frá Íkarusi. Fyrstu tvö skipin eru tilbúin fyrir
gagnárásina.
Gott.
Nokkur breyting?
Þeir rákust á járn og það var þeim til trafala.
-Hversu mikið? -Kannski klukkustunda töf.
Þá hafa þau tæpar níu stundir.
Já, herra.
Það er bygging.
Í þessari byggingu er hæð sem engin lyfta nær að
og enginn stigi nær til.
Á þessari hæð eru bara dyr. Frá þessum dyrum liggja margir staðir.
Faldir staðir.
En einar dyr eru sérstakar.
Einar dyr liggja að Uppsprettunni.
Byggingin er rammvarin með öflugu öryggiskerfi.
Sérhvert viðvörunarmerki ræsir sprengju.
Sprengju? Sagði hann sprengju?
En kerfið hefur veikleika eins og öll önnur kerfi.
Kerfið byggist á reglum hússins.
-Eitt kerfi byggt á öðru. -Rafmagn.
-Ef eitt bilar þá bilar annað líka. -Ekkert rafmagn, ekkert viðvörunarmerki.
Slökkva þyrfti á heilli húsaröð til að taka rafmagnið af slíku húsi.
-Ekki einni húsaröð, 27. -27 húsaröðum?
Það er orkuver.
Það verður að eyðileggja það.
Það hlýtur að vera eitthvert varaöryggistæki.
Já, það er neyðarkerfi.
Komast þarf í aflnet kerfisins.
Það þarf að slökkva á neyðarkerfinu.
Því þarftu á okkur að halda?
Neo er miklu fljótari en við að eyðileggja bæði kerfin.
-Það er enginn tími til stefnu. -Af hverju?
Þegar dyrnar eru óvarðar þá rofnar sambandið.
En það verður fyrst að ná aftur sambandi.
-Hvað tekur það langan tíma? -Nákvæmlega 314 sekúndur.
Tæplega fimm mínútur.
Svona stendur tækifærið lengi.
Aðeins Bjargvætturinn getur opnað dyrnar
og aðeins á þessum tíma er hægt að opna dyrnar.
Hvernig veistu allt þetta?
Af því að ég verð að vita það. Það er tilgangur minn.
Það er ástæða þess að ég er hérna. Sama ástæða fyrir veru okkar allra hérna.
Ég veit að eitthvað er að.
Þú þarft ekki að segja mér það.
Ég vil bara að þú vitir að ég hjáIpa þér.
Þetta þarf allt að gera í einu vetfangi.
Það getur ekki sakað.
Ef einn bregst
þá bregðast allir.
Á miðnætti verða vaktskipti hjá öryggis- vörðunum í báðum byggingunum.
Við látum til skarar skríða á miðnætti
-Þú sefur heima. -Nú? Ég fæ borgað fyrir að sofa hérna.
Gott og vel, þau eru komin inn.
-Hversu mikill tími er til stefnu? -Tólf mínútur.
Fjandinn.
Við höfum háð þetta stríð alla ævi. Í kvöld held ég að við getum bundið enda á það.
Þetta er engin tilviljun í kvöld.
Það eru engar tilviljanir.
Við komum ekki hingað fyrir tilviljun. Ég trúi ekki á tilviljanir.
Þegar ég sé þrjú markmið, þrjá skipherra, þrjú skip,
sé ég ekki tilviljun. Ég sé forsjá.
Ég hygg að okkur sé ætlað að vera hérna. Það eru örlög okkar.
Ég held að þetta kvöld feli í sér fyrir okkur öll
hinn sanna tilgang lífs okkar.
Ég vil biðja þig að gera dálítið en veit ekki hvernig ég fer að því.
Ég lofa þér því að ef ég get það þá geri ég það.
Hvað ef ég bið þig að láta þetta eiga sig?
Sama á hverju dynur?
Að láta fylkið eiga sig.
Af hverju?
Ég bið þig.
Allt í lagi.
Hvað er að?
Ég get ekki að því gert. Hvað ef þér skjátlast?
Hvað ef þessi spádómur er bara tómt kjaftæði?
Þá verðum við kannski öll úr sögunni á morgun.
Hvernig væri sá dagur frábrugðinn öðrum dögum?
Þetta er stríð og við erum hermenn.
Við getum látið lífið hvenær sem er.
Hvar sem er.
NáIgast!
Íhugið hinn kostinn.
Hvað ef ég hef rétt fyrir mér og spádómurinn reynist réttur?
Hvað ef stríðinu lýkur á morgun?
Er það ekki baráttunnar virði?
Er það ekki dauðans virði?
-Hvað er mikill tími eftir? -Þrjár mínútur.
Næstum komnir.
Verkinu er lokið.
Finndu hina.
Ég er með Niobe. Þau eru farin úr orkuverinu.
Hvað um Soren?
Þeir eru enn inni en. . .
Þeir eru kyrrir.
Komdu.
Náðu sambandi við Neo.
Sambandið rofnaði. Þeir eru inni í hliðinu.
Hvað um netið?
Neyðarkerfi ræst
Almáttugur.
Strax og þeir opna dyrnar þá láta þeir lífið.
Ég held nú síður.
Hvað ertu að. . . Trinity?
Ég horfi ekki aðgerðalaus á þá deyja.
Við verðum að hjáIpa þeim innan fimm mínútna.
Eftir fimm mínútur get ég rifið niður húsið.
-Hversu lengi í viðbót? -Bara hingað.
Þið komist ekki lengra.
Þetta hlýtur að vera ljótasta tölvuinnbrot sem ég hef staðið í.
Ég get ekki komið þér nær. Nú skaltu læra að fljúga.
Ég er komin inn.
Haltu áfram. 65. hæð.
Þú virðist hissa á að sjá mig aftur, hr. Anderson.
Það er munurinn á okkur. Ég bjóst við þér.
-Hvað viltu, Smith? -Veistu það ekki enn?
Þú notar alla vöðvana nema þann veigamesta.
Ég vil nákvæmlega það sama og þú.
Ég vil fá allt saman.
Nær það líka yfir kúlu úr þessari byssu?
Skjóttu bara.
Það besta við mig er hvað það eru til mörg eintök af mér.
Almáttugur! Hvað gerðist eiginlega hérna?
Vertu kyrr, stúIka mín.
Ef þú getur ekki sigrað okkur. . .
. . .þá gakktu í lið með okkur.
Morfeus!
Aðgangur veittur
Enn sést ekkert til þeirra. Bara tvær mínútur til stefnu.
Netstöðvar 21-28 óvirkar
Villa: Bilun í neyðarkerfi
Rafmagnsbilun!
Ein mínúta
Svona nú.
Svona.
Svona nú.
Drepið þá.
Þeir eru komnir inn.
Ég trúi því ekki.
Þetta átti að fara svona.
Þessar dyr vísa þér heim.
Þú veist hvaða dyr. Flýttu þér, Neo.
Trinity, það er mikil hætta á ferð skammt frá þér.
Halló, Neo.
-Hver ert þú? -Ég er arkitektinn.
Ég skapaði fylkið. Ég hef beðið eftir þér.
Þú vilt spyrja margs og þótt ferlið hafi breytt vitund þinni
þá verðurðu áfram óafturkallanlega mennskur.
Þess vegna skilurðu nokkur svara minna, önnur ekki.
Enda þótt fyrsta spurningin þín komi málinu kannski mest við
verður þér kannski ljóst að hún skiptir líka minnstu máli.
Af hverju er ég hérna?
Líf þitt er summa afgangs óleystrar jöfnu
sem er órjúfanlegur hluti í forritun fylkisins.
Þú ert afleiðing óreglu og þrátt fyrir einlæga viðleitni mína
hef ég ekki getað eytt því sem er annars
samspil stærðfræðilegrar nákvæmni.
Meðan það verður byrði sem afar erfitt er að forðast
er það ekki ófyrirséð og því hægt að koma böndum á það
en það hefur leitt þig á markvissan hátt
hingað.
-Þú svaraðir ekki spurningu minni. -Mikið rétt.
Athyglisvert. Þetta var fljótara en hjá hinum.
Hvaða hinum?
Fylkið er eldra en þú veist.
Ég kýs frekar að telja frá fyrsta grundvallarfráviki
til þess næsta, sjöttu útgáfunnar í þessu tilfelli.
Voru fimm Bjargvættir á undan mér?
Það eru bara tvær mögulegar skýringar.
Annaðhvort sagði enginn mér það
-eða enginn veit það. -Laukrétt.
Eins og þér er eflaust ljóst er frávikið kerfisbundið
og það veldur jafnvel sveiflum í sáraeinföldum jöfnum.
Þú getur ekki stjórnað mér! Þú ert dauður! Ég mola þig!
Þú getur ekki gert mér neitt.
Val.
Vandinn felst í vali.
Fyrsta fylkið sem ég hannaði var alveg fullkomið.
Gallalaust, mikilfenglegt listaverk.
Stórvirki sem aðeins ógnarlegur brestur þess jafnast á við.
Nú er mér óhjákvæmilegur dauði þess ljós
sem afleiðing hins ófullkomna sem er öllum mönnum áskapað.
Ég hannaði það aftur með sögu þína í huga
til að endurspegla galla þína af meiri nákvæmni.
Aftur varð ég fyrir miklum vonbrigðum.
Nú er mér ljóst að ég fann aldrei svarið
af því að það krafðist minni greindar
eða kannski hugar sem er síður bundinn af breytum fullkomnunar.
Þannig rambaði annað innsæisforrit á svarið
sem var fyrst skapað til að kanna vissa fleti mannshugans.
Ef ég er faðir fylkisins er hún án nokkurs vafa móðir þess.
-Véfréttin. -Hættu nú.
Hún rambaði á svarið þar sem 99% allra tilraunadýranna
samþykktu forritið svo fremi þeir mættu velja,
enda þótt þeir vissu aðeins um val á nánast meðvitundarlausu stigi.
Fyrst þetta svar gekk var það augljóslega stórgallað
og bjó þannig til mótsagnakennt, kerfisbundið frávik
sem kynni að ógna sjálfu kerfinu ef enginn lagaði það.
Því töldust þeir sem höfnuðu forritinu, þótt í minnihluta væru,
auka möguleikana á því að fylkið eyðilegðist.
Þetta snýst um Zion.
Þú ert hérna af því að Zion verður senn grandað,
öllum lifandi íbúum þess eytt, tilvist þess þurrkuð út.
Kjaftæði.
Höfnun er fyrirsjáanlegasta viðbragð mannanna.
En þú mátt vera viss um að þetta verður í sjötta sinn sem við tortímum því
og við erum orðin afskaplega lagin við það.
Hlutverk Bjargvættarins er að snúa aftur til Uppsprettunnar,
láta tímabundna dreifingu kóðans sem þú hefur,
endurræsa aðaltölvuforritið
og síðan þarftu að velja úr fylkinu 23 einstaklinga,
16 konur, sjö karla, til að endurreisa Zion.
Ef það tekst ekki þá bilar allt tölvukerfið
og allir sem eru tengdir fylkinu drepast
og auk útrýmingar Zion.
Leiðir það á endanum til þess að mannkynið þurrkast út.
Látið það ekki gerast. Þið þurfið á mönnum að halda til að lifa af.
Við erum tilbúnir að sætta okkur við ýmislegt okkur til bjargar.
En mestu máli skiptir hvort þú viljir bera ábyrgðina
á dauða allra manna í þessum heimi.
Það er athyglisvert að kanna viðbrögð þín.
Forverar þínir fimm voru byggðir á svipaðan hátt,
með jákvæðan eiginleika sem átti að skapa andleg tengsl
við tegund þína og auðvelda ætlunarverk þitt.
Meðan aðrir bera hag annarra manna fyrir brjósti
er reynsla þín miklu sérstakari í sambandi við. . .
Ástina.
Trinity!
Því fór hún inn í fylkið til að bjarga lífi þínu og fórnaði sínu í leiðinni.
Nei.
Þá er loks komið að stund sannleikans
þar sem mikilvægasti galli mannsins sést
og frávikið kom í ljós bæði sem upphaf og endir.
Þetta eru tvennar dyr.
Dyrnar á hægri hönd vísa að Uppsprettunni og björgun Zion.
Dyrnar á vinstri hönd liggja aftur til fylkisins, hennar og endaloka
tegundar þinnar.
Eins og þú orðaðir svo vel þá felst vandinn í vali.
En við vitum báðir hvað þú ætlar að gera, ekki satt?
Ég get þegar séð keðjuverkunina, efnaviðbrögð sem skapa
tilfinningar, sérhannaðar til að kaffæra rökvísi og skynsemi.
Tilfinning sem lætur þig neita einföldum og augljósum sannleika:
Hún deyr og þú getur ekki gert neitt í því.
Vonin. Hin dæmigerða blekking mannanna,
jafnframt uppspretta mesta styrks ykkar og veikleika.
Í þínum sporum vonaði ég að við hittumst ekki aftur.
Við hittumst ekki aftur.
Það er alvarlegur vandi á höndum, herra.
Nei.
-Hvað var þetta? -Hraðskreiðara en nokkuð annað
sem ég hef séð.
Hver fjárinn! Hann bjargaði henni!
Ég mátti til.
Ég veit það.
Kúlan er enn í þér.
Trinity. . .
Taktu nú ekki upp á því að deyja.
Mér þykir það leitt.
Trinity.
Trinity. . .
Ég veit að þú heyrir í mér.
Ég læt þig ekki deyja.
Ég get það ekki.
Ég elska þig of heitt.
Ég afber þetta ekki.
Þá erum við víst kvitt.
Ég skil ekki.
Allt fór fram eins og það átti að gera.
Þegar Bjargvætturin kemst að Uppsprettunni ætti stríðinu að ljúka.
-Því lýkur eftir sólarhring. -Hvað þá?
Ef ekkert verður gert innan sólarhrings er úti um Zion.
-Hvað þá? -Hvernig veistu það?
-Mér var sagt að það myndi gerast. -Hver sagði þér það?
Það skiptir ekki máli. Ég trúði honum.
-Útilokað. Spádómurinn. . . -Hann var lygi.
Spádómurinn var lygi.
Bjargvætturinn átti aldrei að binda enda á neitt.
Þetta var allt annað stjórnkerfi.
Ég trúi því ekki.
En þú sagðir það sjálfur.
Hvernig getur spádómurinn verið réttur ef stríðinu er óIokið?
Ég veit að það er erfitt að sætta sig við það
en ég sver að þetta er satt.
-Hvað gerum við? -Ég veit það ekki.
Nei!
-Hvað eru þeir að gera? -Þeir eru utan rafsegulfæris.
Þetta er sprengja.
Við verðum að komast burt á stundinni.
Mig hefir dreymt draum
en nú er sá draumur horfinn mér.
Hérna koma þeir.
Komdu, Morfeus.
-Við komumst ekki undan. -Við verðum að reyna.
-Komdu! -Eitthvað er breytt!
Hvað þá?
Neo!
-Hvað kom fyrir? -Ég veit það ekki.
Þetta er þórshamar.
Hann er í dái.
En lífsmörk hans eru stöðug.
Hvað um þig?
Ekkert amar að mér.
Þér veitir ekki af hvíId.
Nei, ég verð hjá honum.
Það var rétt hjá Lock. Hann giskaði á að vélarnar
lokuðu aðalleiðslunum til Zion.
Hann héIt að gagnárás kæmi þeim í opna skjöldu.
Það hljómaði vel. Ég héIt að við ættum möguleika
þar til einhver klúðraði því.
Rafsegulhögg fór í gang áður en við gátum komið okkur fyrir.
-Fimm skip tortímdust strax. -Þegar vélarnar komust í gegn
var þetta ekki orrusta heldur slátrun.
Var þetta slys? Bilun af einhverju tagi?
-Enginn veit það. -Einhver veit það.
Hver þá?
Þegar vélarnar höfðu afgreitt okkur fóru þær að grafa á ný.
Við gáðum hvort einhver hefði komist lífs af.
Þið funduð einn.
Aðeins einn.
Framhald
í næstu mynd
Allt sem á sér upphaf
á sér endalok.
Ég sá endalokin fyrir.
Ég sé myrkrið leggjast yfir. Ég sé dauða.
Velkominn til baka, hr. Anderson.
Við söknuðum þín.
Því lýkur í kvöld.
Þú ert eina hindrunin á vegi hans.
Ef þú getur ekki stöðvað hann í kvöld óttast ég að morgundagurinn
renni aldrei upp.
Þýðandi: Hafsteinn Þór Hilmarsson
Umsamið hjá: SDI Media Group
[ICELANDIC]